Het is mijmeren op het mos
 in slaap vallen onder olmen
 ontwaken in de ochtendmist

 de rijm op gagel ontwaren
 en luisteren naar de merel
 die de nieuwe dag bezingt

 Het is hangen in de zengen
 van een ruige noordwester
 voorovervallen in het zand

 weer opstaan en de veren
 strekken  gestaag opgaan
 als een vlieger in de wind

 Het is dolen door de regen
 verdwalen op gods dreven
 verlaten paden zonder zon

 onverwacht getroffen zijn
 door een hartelijke lach
 en twee onbevangen ogen

 Het is huilen in de kelder
 krabben aan wat kalk en
 de waterdruppels tellen

 eenzaam zijn en voldaan
 of weer dromen van wat
 nippen aan wat lippen