-I-

      ‘Goedenavond vader’

 Vaardig bevazen vlijtige vingers
 de vlindergele narcissen op tafel
 gulzig gaat een noeste wervelwind
 over onverstoorbaar eikenhout

      ‘Het is voorjaar vader’

 Het bed wordt aangedaan de lakens
 vinnig dichtgeslagen het kussen in
 vorm geschud en hortend braakt het
 koffiezetapparaat adem na adem uit

      ‘Verse koffie vaderlief?’

 Zij zingt en danst door de kamer en
 scheurt de omberbruine gordijnen open
 de zon schijnt in verbaasde ruiten en
 buiten buiten gaat een meisje voorbij

-II-

       Vader zwijgt

 Het gevaarte heeft zich verschanst in
 zijn vetleren rookstoel zijn lekkende
 troon zijn laatste bastion en spuugt
 gestaag onweerswolken de kamer in

 Gehesen in zijn morsige krijtbroek
 baal van gedane driften overziet
 het heerschap zijn tanend koninkrijk
 en dwingt een schrijnende stilte af

      ‘Weet je nog de vogels dochter?’

       Hij weet haar naam niet meer 

-III-

       Zij zingt

 Haar montere stem de verlegen lach
 in lood gevat haar halfgeloken ogen
 van eenzaamheid doortrokken dijen
 overtogen met eeuwig gesteven katoen

 Eens was ze zonder zijn zegen gezoend
 achter de ajuinenkerk door de jongen
 die graven dolf zijn zanderige hand
 in haar versteende lichaam wrocht

      ‘Wilt U gaan slapen vader?’

       Zijn naam heeft ze niet gekend